Łono miłości świątynia

Oddalam się od tego
W co tak mocno byłam wczepiona
Wyciągam haki, wtyczki puszczam nici
Odwracam się ku sercu Cała
Idę przez jego łąki zielone
Zanurzając się w różowym polu
Oddaję wszystko czym jestem,
Wszystko co umysł, programy i wzorce
Tworzyły budując granice, więzienia klatki.
Nie zatrzymuję się tylko idę dalej
Zagłębiając się w czeluście jaskini,
W to co pod sercem mamy, w łono
Co grzesznym spowite cierpieniem było
W jej ciemność i niepoznanie spokój niosę,
Rozpalam blask, jedyne co należy do mnie.
Tu jest moje miejsce, tu życie tu miłość
Tu jest miejsce święte, świątynia miłości
Z mgły się wyłania spowita światłem
Tu pod baldachimem różu pola serca
Spotkać się mogę z ukochanym, przyjąć
Jego całego, wziąć w ramiona i płynąć
Przenikając się wzajemnie, pieścić i kochać
Wtańczyć w życie miłość razem
aż ja żeńskie i męskie zniknie w Jedności.
Ana 04.06.2019

Reklamy

Rozkwitasz w ciszy

Rozkwitasz
gdy w ciszy serca
przekraczasz
bramy
własnego więzienia
wyzwalając się z każdej
emocji
przeciw życiu
w sobie wzbudzonej
Siebie witasz
gdy w ciszy serca
ramiona otwierasz
dla wszystkiego czym jesteś
dla Miłości
dla Prawdy
dla Piękna
dla Istoty życia
odkrycia jego sensu
w sobie
Ana 28.04.2019
Inspiracją było zdjęcie z parku i chwil tam spędzonych

Cisza

Cisza

w głębi

serca

jest zaproszeniem

aby duch

objawił się

on czeka

na tę ciszę

wtedy może

przejąć

kierowanie

poprowadzić

mnie

ku pełni

miłości

jaką jestem.

04.10.2018

Ana Anilalah

Las bródnowski jesień kol. Ana brzozy sios 411

Lato z jesienią się wiata

Lato z jesienią się wiata

Jesienią już pachnie
coraz intensywniej
dotyka zmysłów
pieści się z latem
zaznacza obecność
czas zmian
chłodem powieje
z rana i wieczorem
nocą studzi żar dnia
a kiedy słonko zachodzi
w jego złocistym blasku
w pajęczyny wytrawni tkacze
łowią złociste barwy
muskają tęczowe ślady
w liściach kolory maluje
zostawia barwne cuda
obraz jesieni tworzy
niedługo zaprosi
na niezwykły wernisaż
Ana Anilalah
Warszawa, 11.09.2018
Inspiracja fotografia własna

pajęczyna złocista pająk, jesień 5062

 

Błękitny motylek

Błękitny motylek
przysiadł na chwilę
na pachnącym
wilgotnym kwiatku
Mały okruch nieba
żywy klejnot piękna
firmament niewzruszony
Na zielonych
łąkach serca
w jego nieskończonych
wolnych przestrzeniach
kreacji wyobraźni
delikatnie skrzydła
duszy rozpościera
Anetta Anilalah Członka
28.06.2018

Niezapominajka

Pamiętaj
Czyż nie jesteś
Niezapominajką
dobrych chwil
Przechowywanych
Głęboko w sercu ?
Im częściej sięgasz
Tam gdzie wzrok nie sięga
Odświeżasz
Wydobywasz z niepamięci
Każde dobre wspomnienie
Wydarzenie
Chwilę
Cechę charakteru
Czyn
Myśl
Uczucie
Kroplami deszczu zraszasz
Każdy płatek kwiatu
Serce jądro życia Ożywiasz
Okruchy pamięci łączysz
Tworzysz Niezapominajkę
W swej pamięci
We wszystkim czym jesteś
Anetta Członka Anilalah 25.06.2018

niezapominajka nieb kwiat deszcz 017

Serce zachodzącego słońca

Wiatr tworzył z chmurek formy
Fraktale migające w moich oczach
Przemieniały się szybko zaczarowane
Żywe zwiewne obrazy zachwycały
Jak piórko wirowały w przestrzeni
Tańcząc nadawały kształtom życie
Tłem było słońce już zachodzące
Nietuzinkowy barwny obraz nieba
Wyobraźnię poruszał wraz z uczuciami
Do serca śpiewał pieśń miłości

Może wiatr nie był jedynym architektem
Tworzącym piękno na tle zachodzącego słońca?

Serce uchwyciłam jak skarb
Płynęło niczym ptak w przestrzeni
Niezależne i wolne jak anioł eteryczne
Istniało tylko przez chwilkę
Lecz jego przesłanie zostanie
Utrwalone w mym sercu uczuciem
Miłość prawdziwa istnieje jest wolna
Można ją tylko poczuć przyjmując
Pozwolić miłości się ukształtować
Sercu wyśpiewać pieśń istnienia

22.06.2018

Foto własne z 21.06

zachód słońca serce 05