Błękitny motylek

Błękitny motylek
przysiadł na chwilę
na pachnącym
wilgotnym kwiatku
Mały okruch nieba
żywy klejnot piękna
firmament niewzruszony
Na zielonych
łąkach serca
w jego nieskończonych
wolnych przestrzeniach
kreacji wyobraźni
delikatnie skrzydła
duszy rozpościera
Anetta Anilalah Członka
28.06.2018

Reklamy

Niezapominajka

Pamiętaj
Czyż nie jesteś
Niezapominajką
dobrych chwil
Przechowywanych
Głęboko w sercu ?
Im częściej sięgasz
Tam gdzie wzrok nie sięga
Odświeżasz
Wydobywasz z niepamięci
Każde dobre wspomnienie
Wydarzenie
Chwilę
Cechę charakteru
Czyn
Myśl
Uczucie
Kroplami deszczu zraszasz
Każdy płatek kwiatu
Serce jądro życia Ożywiasz
Okruchy pamięci łączysz
Tworzysz Niezapominajkę
W swej pamięci
We wszystkim czym jesteś
Anetta Członka Anilalah 25.06.2018

niezapominajka nieb kwiat deszcz 017

Serce zachodzącego słońca

Wiatr tworzył z chmurek formy
Fraktale migające w moich oczach
Przemieniały się szybko zaczarowane
Żywe zwiewne obrazy zachwycały
Jak piórko wirowały w przestrzeni
Tańcząc nadawały kształtom życie
Tłem było słońce już zachodzące
Nietuzinkowy barwny obraz nieba
Wyobraźnię poruszał wraz z uczuciami
Do serca śpiewał pieśń miłości

Może wiatr nie był jedynym architektem
Tworzącym piękno na tle zachodzącego słońca?

Serce uchwyciłam jak skarb
Płynęło niczym ptak w przestrzeni
Niezależne i wolne jak anioł eteryczne
Istniało tylko przez chwilkę
Lecz jego przesłanie zostanie
Utrwalone w mym sercu uczuciem
Miłość prawdziwa istnieje jest wolna
Można ją tylko poczuć przyjmując
Pozwolić miłości się ukształtować
Sercu wyśpiewać pieśń istnienia

22.06.2018

Foto własne z 21.06

zachód słońca serce 05

Skowronek

Na łąkach ugorach zielonych
Śpiewa Skowronków orkiestra
Raźniej na duszy się robi
Od słuchania tej wesołej muzyki
Jak światło jutrzenki o poranku
Trąca nutkami zaspane myśli
Rozbudza nadzieję z marzeniami
*
Głos skowronka stał się najpiękniejszym
Wyrazem budzącego się zewu natury
Jest najdonioślejszą pieśnią o brzasku
niewidzialnego ducha dla Ziemi
Pragnącego dać radość i pocieszenie Gai
wybudzając ją z zimnej ciemnej nocy
Taką ma śmiałość aż po brawurę
*
Pieśń wibrująca na łąkach opowiada
O świętym związku Skowronka
Byciu łącznikiem między ziemią z niebem
Bo Skowronki budują gniazda na ziemi
Wzlatują pionowo w górę niknąc pośród nieba
Niewidzialne głosem zaznaczają obecność
Niosąc pochwalę dla piękna jasnego miłości
czystego natchnienia dla urody i wdzięku życia
nieograniczonego żadną formą
Rozjemcą jest pomiędzy zimą i wiosną
takim radosnym zuchwałym jest zwiastunem
*
Skowronku twoja muzyka
Serca mego dotyka jest talizmanem
Nastraja pozytywnie wobec życia
Czuję przestrzeń pełną miłości
w której na nowo się odnajduję
w niej cisza pieśń duszy śpiewam
Szczęście które trzeba chwycić
Każdym biciem serca utrwalić
Pozwolić krwi ponieść drobinki szczęścia
W każdy zakątek swego wszechświata
*
Jestem pełna wdzięczności
Zewem wiosny rozbrzmiewam
Budzisz ją śpiewem w moim sercu
Sprawiasz że wracam cała w skowronkach
Z tych łąk ugorów zielonych pełnych nadziei
  ❤
Fotki własne, moje osobiste spotkania ze skowronkami na wietrznych łąkach tego roku. To bardzo szczególne dla mnie tym bardziej, że kilka lat już je odwiedzam i tylko zawsze słyszałam ich śpiew lecz nie dostrzegałam ich. Spotkanie ze skowronkami łąki I i łąki II

Muzyka przemawia

Muzyka przemawia
bardziej czasem niż tysiąc słów
Muzyka mówi wielowymiarowo
Nie ma granic przemierzając wszechświat Wibruje nieskończenie długo po zamilknięciu Ożywając w każdym otwartym bijącym sercu
Niech Twoje czynione jest przeze mnie
 *
Teraz wiem, nigdy nie zamilkł dźwięk
I był nim przyszłam na świat
Dotykał głęboko czułych strun duszy
Wibrował w każdej cząsteczce
Może zmienić mój świat jeśli
Pozwolę sobie być naczyniem miłości
Wibracją współgrającą z innymi cząstkami
Współtworząc piękno i prawdę
Niech Twoje czynione jest przeze mnie
 *
Śniłam muzykę, melodię wielu głosów
Dźwięki rozpływały się jak fale
poza granice ciasnego pokoju
do innych zamkniętych ścian
Przyjmijcie i  poczujcie- prosiły
Zapraszały – bądźmy wielością w jedności
grając melodię miłości kreacji życia
Niech Twoje czynione jest przeze mnie
 *
Muzyka
czuję ją głęboko w duszy
Gra na najwyższych stronach
Muzyka, barwy, przyroda i serce
Zjawiska Boskości na Ziemi.
Niech Twoje czynione jest przeze mnie
 *
Muzyka
W mrocznych chwilach była obecna
I w tych szczęśliwych również,
Muzyka
Czuję jej ciepło otula wszystko
Płynie szerokim strumieniem
W  serce bijące dziś łagodniej
Czuję choć nie wszystko rozumiem
po prostu czuję i tylko to się liczy
Niech Twoje czynione jest przeze mnie
MUZYKA, NUTY, TĘCZA

Uznaję wszystko czym jestem

Uznaję wszystko czym jestem
Podążając za głosem serca
Nie uniknę samej siebie
Tego co mnie we wnętrzu rozdziera
Przeraża go granic wytrzymałości
Ten krzyk wciąż tkwi zdławiony
Zabija powoli trawi jak trucizna odbiera życie
*
 A jednak
Rozpościerają się skrzydła wolność wzywa
Kwiaty rozkwitają płatki rozchylają
Życie wzrasta i nic go nie powstrzyma
*
Jak fale napływa złość
Odbiera panowanie nad sobą
Bulgocze jak w tyglu podchodzi do gardła
Aż chce się wyć uciec od tego szaleństwa
Zostawić za sobą złość strach gniew zagubienie
Zabija powoli trawi jak trucizna odbiera życie
 *
A jednak
Rozpościerają się skrzydła wolność wzywa
Kwiaty rozkwitają płatki rozchylają
Życie wzrasta i nic go nie powstrzyma
 *
Wykrzyczę każdy cios ból przerażenie
Zaryczę niczym lew całą mocą
Że jestem tu wolną istotą
I będę żyć jak zechcę
Z Miłością
 *
Rozpościerają się skrzydła wolność wzywa
Kwiaty rozkwitają płatki rozchylają
Źródło się ukazuje zapachy uwalnia
Życie wzrasta i nic go nie powstrzyma
*
Znowu usłyszę wolny swój głos
W pieśni ponad życiem i śmiercią
Jak przenika wszystko harmonią
Wyśpiewam pieśń prosto z serca całej duszy
Żadnego gwałtu tylko moc płynąca naturalnie
Głos zmienia rzeczywistość kształtuje
 *
Rozpościerają się skrzydła wolność wzywa
Kwiaty rozkwitają płatki się rozchylają
Źródło się ukazuje zapachy uwalnia
Życie wzrasta i nic go nie powstrzyma
 *
Wzniosę się ponad układy emocji
Wyzwolę z ograniczeń
W dłoniach los ukształtuję
Śpiewokrzykiem jak na hali
Jak fale dźwięki góry przenikną
 *
Rozpościerają się skrzydła wolność wzywa
Kwiaty rozkwitają płatki rozchylają
Źródło się ukazuje zapachy uwalnia
Życie wzrasta i nic go nie powstrzyma
 *
Całą miłość w nią włożę
Wolą wzmocnię moc głosu
Oddam się cała muzyce z serca świata
Ona mnie całą ogarnia wznosi istnieje od zarania
 *
Rozpościerają się skrzydła wolność wzywa
Kwiaty rozkwitają płatki rozchylają
Źródło się ukazuje zapachy uwalnia
Życie wzrasta i nic go nie powstrzyma
Zdjęcie własne
ptak dapieżny 2247

Wiosna Rozkwitający ogród kwiatów

💗
Wiosna rozsiewa impuls budzenia
Do nowego życia roślinom, pąkom
Sercom też posyła iskrę ożywienia
Duszę przenika uwalnia skrzydła
Wiosna inicjuje ożywianie wzrastanie
🌹
I choć zew słyszy kwiat jeden drugi trzeci
nie budzą się, trwają w zamknięciu
Jeden czeka na impuls drugiego
Czasem długo to trwa, za długo
Jeden jeszcze nie czuje się gotów
Miłości własnej szuka
Wciąż czując się niedoskonałym
Choć naprawdę to iluzja i wymówka
🌻
Lecz ujrzawszy jak inny pąk rozpęka
Jeden, drugi, trzeci, stając się kwiatem
Cudem niebiańskim, napływa wdzięczność Radość za ukazanie tej drogi, za prawdę
🌼
I pragnienie silniejsze niż ograniczenia napływa
Wypełnia kwiat odwaga i nieustraszoność
Rodzą wiarę, że dokonać tego można
Siłą serca, w mocy miłości łagodnością
Temu się oddać, tym oddychać i żyć
🌻
Sanktuarium wibruje harmonią
Przywraca utracone połączenia
W świętym związku lśni wewnętrznym pięknem pośród rozchylanych płatków
W kroplach wody o poranku
W świetle dnia i nocą przy księżycu
🌼
Pyłkiem się dzieli emanując
Blaskiem nawet w mroku
Łączy się w Jedno w ogrodzie życia
Pośród różnorodnych kwiatów
Zewem wiosny przebudzonych
🌻
I choć jedyny w swoim rodzaju
Nie będzie sam a pośród swoich
Poznaje rodzinę, jest w domu
W jednej wibracji kreując życie
💗

Kwiat pąk róży